Dag 7: Een koude douche!

Vrijdagochtend worden we wakker met een koude douche!
Ik ben alle badkamers af geweest (hoewel ik het eigenlijk bij de 1e al zeker wist) maar nergens was er warm water. Nee, sterker nog, alle douches in huis hadden ook maar één kraan. En uit die ene kraan kwam alleen maar koud water. Dit is normaal hier op het platteland, want zo bleek later, iedereen heeft slechts koud water in de badkamer.
Guillermo komt aan op een motor met een zak sinaasappelen. Hij maakt voor mij een kopje verse jus d'orange, waarna mijn vader ook een paar sinaasappelen uitperst en daarna maakt Alex ook nog een een paar glazen sap. Later neemt Guillermo Alex mee achterop de motor voor een rondje.

De "wasmachine" achter het huis

Dit hebben we gekregen om ons te verwelkomen

Het is een kort rondje want ze komen David tegen en hij geeft aan dat we zo weg gaan, zonder Guillermo. Vandaag wil David ons zijn werk laten zien.
Maar we hebben nog wel even tijd en Louise en ik lopen een rondje met de film camera en het foto toestel in en om het huis.



(waarschuwing: Louise filmt dit, pas op voor misselijkheid...)


David komt op de motor en zijn vrouw en zijn baas halen ons op met diens auto. Het is een grote auto waar we allemaal inpassen en al snel zijn we op weg. Eerst rijden we langs Davids huis. Hij zet zijn motor weg en klimt ook in de auto.

We gaan eerst ontbijten.
Dat is mooi want ik heb best wel honger en alleen een kopje verse jus d'orange in mijn maag.
Een broodje en kopje thee zouden er wel in gaan.
We stoppen voor een restaurant waar ze duidelijk geen brood en ik denk ook geen thee serveren.
Hier verkopen ze warme maaltijden. Schotels eigenlijk. En er wordt voor ons besteld. Tenminste, misschien dat de rest een zeg had in de bestelling, er werd van te voren wel gevraagd of Louise vis lustte in ieder geval.
Ik zelf had ineens een warme vis schotel voor mijn neus staan. Compleet met rijst, salade, aardappel en arepa's. Het stuk vis is enorm!

Nu ben ik al niet zo'n vis eter onder normale omstandigheden, maar deze vis was goed bereid, en de paar hapjes die ik uit beleefdheid heb genomen smaakten goed. Dus misschien, als het de avond maaltijd was geweest, dan had ik er zelfs wel van genoten. Als ontbijt echter, kreeg ik het absoluut niet weg.
Nadat we klaar zijn met eten (ik heb de rijst maar als mijn ontbijt genomen) gaan we verder op pad.
Al snel blijkt dat David niet op één locatie werkt. Hij is de opzichter op verschillende locaties, waar verschillende werknemers verschillende taken uitvoeren. En het is mij nog steeds niet geheel duidelijk wat die taken dan precies inhouden. Wel is het duidelijk dat hij een baan heeft met verantwoordelijkheden en dat hij trots is om dit aan ons te kunnen laten zien.
Op één van de locaties, een finca, staat een muilezel waar hij Louise een rondje op laat rijden. En mijn vader doet ook een rondje mee.



Daarna is het tijd voor koffie. Louise en ik zijn tevreden met ons flesje water.
Mijn vader rookt een Colombiaanse sigaar die hij krijgt van David.
En achter de finca zien Louise en Alex, langs een stroompje, wilde apen in de bomen.
Ook zien we overal bananen bomen.

Op dezelfde finca lopen een heleboel kippen rond, deze worden gevoerd als wij er zijn en David verteld het verhaal over de haan die als kuiken door zijn moeder verstoten werd en die hij en zijn vrouw zelf hebben groot gebracht. De haan sliep zelfs bij hen in bed, samen met de kat.


Zo leuk als dit verhaal is, moeten we later even slikken als ze twee kippen verdelen over twee plastic tasjes, een gat in de zak waar hun koppies uit steken, en ze gaan zo met ons mee in de auto. Dezelfde kipjes lagen s'avonds geplukt en al in de pan...
Na het bezoek aan de finca, de laatste locatie, zijn we nog een stukje jungle in gelopen, opzoek naar meer aapjes. We vonden ze niet helaas.

Daarna is het grootste deel van de dag alweer om. We rijden terug richting Guamal en onderweg stoppen we  bij een eet tentje waar we een stuk cake eten en een wit sapje krijgen, dat Alex en ik niet lekker vonden.
Daarna gaan we naar Davids huis. Het eindstation voor de kippen...
Mijn vader valt in slaap in de hangmat voor Davids huis. En het is er niet bepaald stil op straat, dus je kan wel bedenken hoe moe hij was. Louise heeft ontdekt dat de hond van de buren, die tussen de auto  van de buren en het betonnen scheidings muurtje tussen Davids huis en dat van zijn buren ligt, een nest van elf pups heeft. De oogjes zitten nog helemaal dicht, dus ze zijn nog heel jong.

Terwijl mijn vader een dutje doet, helpt Alex David en Marisol (vrouw van David) met de installatie van hun nieuwe en eerste wasmachine.

En ik? Ik zit achter de laptop, want ze hebben hier internet! Ik stuur een facebook berichtje :-)
Toch fijn om even contact te kunnen leggen met het thuisfront!
In de avond, als het al lang donker is, gaat David samen met Alex naar de eigenaar van het huis waar we verblijven om de huur voor de 11 dagen dat we er verblijven te betalen. Colombia heeft net een voetbal wedstrijd gewonnen en als Colombia een voetbal wedstrijd wint, dan wordt dat gevierd. Hoe ze dat op het platteland doen, daar kwam Alex onderweg al snel achter. Iedereen met een scooter, brommer of motor gaat op weg naar het centrum en daar rijden ze al juichend en toeterend in een grote colonne achter elkaar aan. Onderweg naar het centrum sluit je je aan bij de andere mensen die ook onderweg zijn.
Het is een hele ervaring op zichzelf!
Alex en David komen midden in de stoet terecht en David moedigt Alex aan om het te filmen.

Na het betalen van de huur brengt David ons allemaal naar huis op de motor. Eerst brengt hij Alex&Louise. Ja tegelijk.
Daarna brengt hij mij, en daarna mijn vader. (ik had aangegeven dat ik liever niet met z'n drieën tegelijk wilde rijden).
Mijn vader ging nogmaals met David op pad toen hij zich bedacht dat hij een insecten verdelger wilde halen, voor hij ging slapen. Onderweg werden ze overvallen door een tropische hoosbui en dus zijn ze het Guamalse equivalent van een kroeg in gedoken. Biertje erbij, en na de bui bracht David mijn vader veilig en in één stuk weer bij ons terug.
Het was wederom een lange dag geweest, en het duurde niet heel lang voor ik in slaap was.