De internet verbinding is heel traag, de laptop zelf ook niet echt snel, dus de foto's die ik wil plaatsten op Facebook zijn lastig uit te zoeken en dan ook nog lastiger up te loaden. Er lukken een paar.
Ondertussen zit Louise op een bank in de lobby, op mij te wachten.
Eén van de medewerksters van het hotel heeft haar dochtertje mee naar het werk genomen.
Ze doet enorm denken aan Tharanika, misschien een jaartje jonger.
Louise en het meisje spreken niet dezelfde taal, maar algauw zijn ze samen aan het spelen, met een knuffelbeertje. Ook kiekeboe is hier niet onbekend.
Tegelijkertijd is mijn vader op pad met Guillermo en David, opzoek naar een (volgens mij homeopatisch) medicijn tegen evenwichtsstoornissen, waarvan hij heeft gelezen dat het maar op één plek in de wereld te krijgen is: Bogota!
Na een tijdje achter de laptop, denkend aan mijn eigen snelle pc en snel internet thuis, komt Marco, de man van Nettie ons ophalen.
Hij begeleid ons vandaag, want Ada heeft andere dingen te doen. We gaan een bezoek brengen aan de botanische tuin in Bogota.
Mijn vader rijd daar rechtstreeks heen met David&Guillermo.
Bij de botanische tuin aangekomen kopen we onze entree kaartjes en moeten we even wachten op onze gids.
De gids legt alles uit in het Spaans, dus het is wat lastig om alles te volgen, maar ik begrijp wel dat het eerste half uur over niets anders gaat dan de regels van de tuin, en de gevolgen voor de bezoekers van de tuin als we op ons enig moment niet aan deze regels houden.
Het gaat eindeloos door!
Als de rondleiding eindelijk begint lopen we eerst langs een setje zwarte zwanen.
.
Daarna krijgen we allemaal uitleg over verschillende bomen.
Eén van de bomen is een europese boom. Ik weet niet exact welke, maar het was een grote boom.
Het grappige was dat hij, ondanks een heel ander klimaat hier in Bogota, hij toch alle europese seizoenen blijft volgen. In de herfst verliest hij zijn bladeren, en in de lente krijgt hij nieuwe bladeren.
Louise vind ook een heel groot blad!
 |
| De man van Nettie: Marco |
Na de uitleg over een tiental bomen komen we eindelijk bij een zeer uitgebreide collectie van verschillende soorten bloemen. Colombia is groot. Heel erg groot.
En het kent ook een zeer uitgebreid planten leven en heeft de mooiste exotische bloemen. Omdat we maar drie weken hier zijn en bovendien lang niet alle delen van het land veilig genoeg zijn om te bezoeken kunnen we hier een groot deel van de bloemen bekijken.
Omdat er echt te veel bloemen waren om te posten in dit blog en ik ook onmogelijk een selectie kon maken (ze zijn allemaal zo mooi) heb ik de bloemen foto's in een slide geplaatst.
Nadat we de tuin helemaal hebben bewonderd, zowel binnen als buiten de kas, verlaten we de botanische tuin en zoeken we een plek waar we rustig iets kunnen eten.
We eindigen bij iets wat lijkt op een snackbar en eten maar weer eens een kip&patat combinatie menu.
Louise probeert er een slokje van Colombiaans bier. Ze vind het helemaal niet lekker! :-)
Inmiddels is het de hoogste tijd om te gaan, want de auto van Nettie en Marco moet voor 15.00 smiddags van de weg zijn. We nemen afscheid van David en Guillermo. Zij gaan op bezoek bij een oogarts voor David. Hij ziet de laatste tijd steeds veel dingen wazig.
We rijden naar het huis van Nettie, zodat hun auto daar de garage in kan. Dan nemen we later wel weer een taxi van daar af naar het hotel. Onderweg valt het ons maar weer eens op hoe druk het hier altijd op de weg is.
Na een tijdje begint het te hagelen. En dan echt met hele grote hagelstenen!!
Als we bij Nettie zijn kletsen we de rest van het daglicht weg met een potje thee er bij en typische broodjes er bij, waarvan ik de naam niet onthouden heb...
Ze heeft ook een trouwfoto van haar en Marco opgeduikeld waar Tina, de moeder van Alex&Astrid ook op staat, als haar getuige.
 |
| Tina staat links naast de bruid |
Nettie legt wat lokale gewoontes uit; dat als je bij mensen thuis uitgenodigd wordt, je als familie gezien wordt. Het is normaal dat als je visite krijgt, je ergens buitenshuis afspreekt. Alleen familie komt bij je thuis.
En zo hebben we weer wat geleerd.
Na een tijdje komen David en Guillermo ook bij Nettie en Marco langs.
En we krijgen een 2e fikse hagelbui.
Kort daarna nemen we een taxi naar het hotel. We moeten onze koffers nog inpakken voor morgen, dan reizen we af naar beneden. We spreken af dat David morgen rond een uur of 10.00 bij t hotel zal zijn met een grote taxi bus voor meerdere personen.
In het hotel gaat mijn vader vrijwel meteen slapen en krijgen wij een telefoontje van Ada. Er is een nicht net aangekomen in Bogota en zij wil Alex graag zien voor hij naar Guamal vertrekt. Of ze nog even langs kunnen komen. Jahoor. Tuurlijk. Waarom niet.
En zo staan Ada en Angela Sanches een twintig minuutjes later voor onze hoteldeur, en ook David is mee gekomen.
Ze blijven niet heel lang, want we geven aan dat we moe zijn en morgen een lange dag voor de boeg hebben, maar het was wel een gezellig momentje.
Na hun vertrek kruipen we snel in bed en is er ook een einde gekomen aan dag vijf.
